দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৯৯৩› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۹۹۳
- دست خود بر سر من مالد از روی کرم که تو چونی هله ای بیدل و پابسته من
G1993:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 هیچ باشد که رسد آن شکر و پسته من·نقل سازد جهت این جگر خسته من
- 2 دست خود بر سر من مالد از روی کرم·که تو چونی هله ای بیدل و پابسته من
- 3 سر گران گشته از آن باده بیساغر من·زعفران کشته بدین لاله بررسته من
- 4 زخم بر تار تو اندرخور خود چون رانم·ای گسسته رگت از زخمه آهسته من
- 5 چون تنم جان نشود زان ابدی آب حیات·چون دلم برنجهد زان بت برجسته من
- 6 هله ای طیف خیالش بنشین و بشنو·یک زمانی سخن پخته به نبشته من
- 7 چون مه چارده شب را تو برآرای به حسن·ای به شبها و سحرها به دعا جسته من
- 8 چند صفها بشکستی و بدیدی همه را·هیچ دیدی تو صفی چون صف اشکسته من
- 9 لاله زار و چمن ار چه که همه ملک وی است·هوس و رغبت او بین تو به گلدسته من
- 10 لب ببند و قصص عشق به گوش او گوی·که حریص آمد بر گفتن پیوسته من
ganjoor: sh1993 · public domain