দিওয়ান-এ শামস› গজল ২০৫১› শের ৪ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۰۵۱
- ای تو تمام لطف خدا و عطای او خود را نکال و قهر خدا میکنی مکن
G2051:4
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 میبینمت که عزم جفا میکنی مکن·عزم عتاب و فرقت ما میکنی مکن
- 2 در مرغزار غیرت چون شیر خشمگین·در خونم ای دو دیده چرا میکنی مکن
- 3 بخت مرا چو کلک نگون میکنی مکن·پشت مرا چو دال دوتا میکنی مکن
- 4 ای تو تمام لطف خدا و عطای او·خود را نکال و قهر خدا میکنی مکن
- 5 پیوند کردهای کرم و لطف با دلم·پیوند کرده را چه جدا میکنی مکن
- 6 آن بیذقی که شاه شدهست از رخ خوشت·بازش به مات غم چه گدا میکنی مکن
- 7 آن بندهای که بدر شد از پرتو رخت·چون ماه نو ز غصه دوتا میکنی مکن
- 8 گر گبر و مؤمن است چو کشته هوای توست·بر گبر کشته تو چه غزا میکنی مکن
- 9 بیهوش شو چو موسی و همچون عصا خموش·مانند طور تو چه صدا میکنی مکن
ganjoor: sh2051 · public domain