দিওয়ান-এ শামস› গজল ২০৭৭› শের ৬ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۰۷۷
- بس آتشی که فروزد از این نفس به جهان بسی بقا که بجوشد ز حرف فانی من
G2077:6
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 به من نگر به دو رخسار زعفرانی من·به گونه گونه علامات آن جهانی من
- 2 به جان پیر قدیمی که در نهاد من است·که باد خاک قدمهاش این جوانی من
- 3 تو چشم تیز کن آخر به چشم من بنگر·مدزد این دل خود را ز دلستانی من
- 4 بر این لبم چو از آن بخت بوسهای برسید·شکر کساد شد از قند خوش زبانی من
- 5 به گوشها برسد حرفهای ظاهر من·به هیچ کس نرسد نعرههای جانی من
- 6 بس آتشی که فروزد از این نفس به جهان·بسی بقا که بجوشد ز حرف فانی من
- 7 ز شمس مفخر تبریز تا چه دیدستم·که بیقرار شدستند این معانی من
ganjoor: sh2077 · public domain