দিওয়ান-এ শামস› গজল ২১৩৯› শের ১০ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۱۳۹
- کس را نماند از خود خبر بربند در بگشا کمر از دست رفتیم ای پسر رو دستها از ما بشو
G2139:10
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو·کو ساقی دریادلی تا جام سازد از سبو
- 2 با آنچ خو کردی مرا اندرمدزد آن ده مها·با توست آن حیله مکن این جا مجو آن جا مجو
- 3 هر بار بفریبی مرا گویی که در مجلس درآ·هر آرزو که باشدت پیش آ و در گوشم بگو
- 4 خوش من فریب تو خورم نندیشم و این ننگرم·که من چو حلقه بر درم چون لب نهم بر گوش تو
- 5 من بر درم تو واصلی حاتم کف و دریادلی·بالله رها کن کاهلی میریز چون خون عدو
- 6 تا هوش باشد یار من باطل شود گفتار من·هر دم خیالی باطلی سر برزند در پیش او
- 7 آن کز میت گلگون بود یا رب چه روزافزون بود·کز آب حیوان میکند آن خضر هر ساعت وضو
- 8 از آسمان آمد ندا کای بزمتان را ما فدا·طوبی لکم طوبی لکم طیبوا کراما و اشربوا
- 9 سقیا لهذا المفتتح القوم غرقی فی الفرح·زین سو قدح زان سو قدح تا شد شکمها چارسو
- 10 کس را نماند از خود خبر بربند در بگشا کمر·از دست رفتیم ای پسر رو دستها از ما بشو
- 11 من مست چشم شنگ تو و آن طره آونگ تو·کز باده گلرنگ تو وارستهایم از رنگ و بو
- 12 خامش کن کز بیخودی گر های و هویی میزدی·این جا به فضل ایزدی نی های می گنجد نه هو
- 13 میگشتهام بیهوش من تا روز روشن دوش من·یک ساعتی ساران کو یک ساعتی پایان کو
- 14 ای شمس تبریزی بیا ای جان و دل چاکر تو را·گرچه نبشتی از جفا نام مرا بر آب جو
ganjoor: sh2139 · public domain