সম্পূর্ণ গজল ↗

1. 1 چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو·بهشتم جان شیرین را که می‌سوزد برای تو
2. 2 روان از تو خجل باشد دلم را پا به گل باشد·مرا چه جای دل باشد چو دل گشته‌ست جای تو
3. 3 تو خورشیدی و دل در چه بتاب از چه به دل گه گه·که می‌کاهد چو ماه ای مه به عشق جان فزای تو
4. 4 ز خود مسم به تو زرم به خود سنگم به تو درم·کمر بستم به عشق اندر به اومید قبای تو
5. 5 گرفتم عشق را در بر کله بنهاده‌ام از سر·منم محتاج و می‌گویم ز بی‌خویشی دعای تو
6. 6 دلا از حد خود مگذر برون کن باد را از سر·به خاک کوی او بنگر ببین صد خونبهای تو
7. 7 اگر ریزم وگر رویم چه محتاج تو مه رویم·چو برگ کاه می‌پرم به عشق کهربای تو
8. 8 ایا تبریز خوش جایم ز شمس الدین به هیهایم·زنم لبیک و می‌آیم بدان کعبه لقای تو