দিওয়ান-এ শামস গজল ২৩০৭ শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۰۷

  1. آن شاه دو صد کشور تاجیت نهد بر سر بربند میان زوتر کآمد کمر روزه

G2307:2

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 بربند دهان از نان کآمد شکر روزه·دیدی هنر خوردن بنگر هنر روزه
  2. 2 آن شاه دو صد کشور تاجیت نهد بر سر·بربند میان زوتر کآمد کمر روزه
  3. 3 زین عالم چون سجین برپر سوی علیین·بستان نظر حق بین زود از نظر روزه
  4. 4 ای نقره باحرمت در کوره این مدت·آتش کندت خدمت اندر شرر روزه
  5. 5 روزه نم زمزم شد در عیسی مریم شد·بر طارم چارم شد او در سفر روزه
  6. 6 کو پر زدن مرغان کو پر ملک ای جان·این هست پر چینه و آن هست پر روزه
  7. 7 گر روزه ضرر دارد صد گونه هنر دارد·سودای دگر دارد سودای سر روزه
  8. 8 این روزه در این چادر پنهان شده چون دلبر·از چادر او بگذر واجو خبر روزه
  9. 9 باریک کند گردن ایمن کند از مردن·تخمه اثر خوردن مستی اثر روزه
  10. 10 سی روز در این دریا پا سر کنی و سر پا·تا دررسی ای مولا اندر گهر روزه
  11. 11 شیطان همه تدبیرش و آن حیله و تزویرش·بشکست همه تیرش پیش سپر روزه
  12. 12 روزه کر و فر خود خوشتر ز تو برگوید·دربند در گفتن بگشای در روزه
  13. 13 شمس الحق تبریزی هم صبری و پرهیزی·هم عید شکرریزی هم کر و فر روزه

ganjoor: sh2307 · public domain