দিওয়ান-এ শামস› গজল ২৩৫› শের ৫ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۵
- چو لب به خنده گشاید گشاده گردد دل در آن لبست همیشه گشاد کار چرا
G235:5
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 مرا بدید و نپرسید آن نگار چرا·ترش ترش بگذشت از دریچه یار چرا
- 2 سبب چه بود چه کردم که بد نمود ز من·که خاطرش بگرفتست این غبار چرا
- 3 ز بامداد چرا قصد خون عاشق کرد·چرا کشید چنین تیغ ذوالفقار چرا
- 4 چو دیدم آن گل او را که رنگ ریخته بود·دمید از دل مسکین هزار خار چرا
- 5 چو لب به خنده گشاید گشاده گردد دل·در آن لبست همیشه گشاد کار چرا
- 6 میان ابروی خود چون گره زند از خشم·گره گره شود از غم دل فگار چرا
- 7 زهی تعلق جان با گشاد و خنده او·یکی دمش که نبینم شوم نزار چرا
- 8 جهان سیه شود آن دم که رو بگرداند·نه روز ماند و نی عقل برقرار چرا
- 9 یکی نفس که دل یار ما ز ما برمید·چرا رمید ز ما لطف کردگار چرا
- 10 مگر که لطف خدا اوست ما غلط کردیم·وگر نه خوبی او گشت بیکنار چرا
- 11 برون صورت اگر لطف محض دادی روی·پیمبران ز چه گشتند پرده دار چرا
ganjoor: sh235 · public domain