দিওয়ান-এ শামস› গজল ২৩৭৪› শের ৩ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۷۴
- بخورد عشق جهان را چو عصا از کف موسی به زبانی که بسوزد همه را همچو زبانه
G2374:3
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه·که چو سیمرغ ببیند بجهد مست ز لانه
- 2 بجز از دست فلانی مستان باده که آن می·برهاند دل و جان را ز فسون و ز فسانه
- 3 بخورد عشق جهان را چو عصا از کف موسی·به زبانی که بسوزد همه را همچو زبانه
- 4 نه سماع است نه بازی که کمندی است الهی·منگر سست به نخوت تو در این بیت و ترانه
- 5 نبود هیچ غری را غم دلاله و شاهد·نبود هیچ کلی را غم شانه گر و شانه
- 6 به دهان تو چنین تیغ نهادهست نهنده·مثل کارد که گیرد بر تیغی به دهانه
- 7 که خیالات سفیهان همه دربان الهند·نگذارند سگان را سوی درگاه و ستانه
- 8 نگذارند غران را که درآیند به لشکر·که بخندد لب دشمن ز کر و فر زنانه
- 9 چو ندیدهست نشانه نبود اسپر و تیرش·چو نخوردهست دوگانه نبود مرد یگانه
ganjoor: sh2374 · public domain