দিওয়ান-এ শামস গজল ২৩৭৮ শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۷۸

  1. صد نشاط است و هوس در سر آن سرمستی که رخ خود به کف پاش بود مالیده

G2378:2

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 صد خمار است و طرب در نظر آن دیده·که در آن روی نظر کرده بود دزدیده
  2. 2 صد نشاط است و هوس در سر آن سرمستی·که رخ خود به کف پاش بود مالیده
  3. 3 عشوه و مکر زمانه نپذیرد گوشی·که سلام از لب آن یار بود بشنیده
  4. 4 پیچ زلفش چو ندیدی تو برو معذوری·ای تو در نیک و بد دور زمان پیچیده
  5. 5 نی تراشی است که اندر نی صورت بدمد·هیچ دیدی تو نیی بی‌نفسی نالیده
  6. 6 گر بداند که حریف لب کی خواهد شد·کِیْ برنجد ز بریدن قلم بالیده
  7. 7 گر بپرسند چه فرق است میان تو و غیر·فرق این بس که توی فرق مرا خاریده
  8. 8 جرعهٔ کَن فَیَکون بر سر آن خاک بریخت·لب عشاق جهان خاک تو را لیسیده
  9. 9 شمس تبریز تو را عشق شناسد نه خرد·بر دم باد بهاری نرسد پوسیده

ganjoor: sh2378 · public domain