দিওয়ান-এ শামস› গজল ২৩৭৮› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۷۸
- صد نشاط است و هوس در سر آن سرمستی که رخ خود به کف پاش بود مالیده
G2378:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 صد خمار است و طرب در نظر آن دیده·که در آن روی نظر کرده بود دزدیده
- 2 صد نشاط است و هوس در سر آن سرمستی·که رخ خود به کف پاش بود مالیده
- 3 عشوه و مکر زمانه نپذیرد گوشی·که سلام از لب آن یار بود بشنیده
- 4 پیچ زلفش چو ندیدی تو برو معذوری·ای تو در نیک و بد دور زمان پیچیده
- 5 نی تراشی است که اندر نی صورت بدمد·هیچ دیدی تو نیی بینفسی نالیده
- 6 گر بداند که حریف لب کی خواهد شد·کِیْ برنجد ز بریدن قلم بالیده
- 7 گر بپرسند چه فرق است میان تو و غیر·فرق این بس که توی فرق مرا خاریده
- 8 جرعهٔ کَن فَیَکون بر سر آن خاک بریخت·لب عشاق جهان خاک تو را لیسیده
- 9 شمس تبریز تو را عشق شناسد نه خرد·بر دم باد بهاری نرسد پوسیده
ganjoor: sh2378 · public domain