দিওয়ান-এ শামস› গজল ২৩৮২› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۸۲
- ای فرورفته چو قارون در زمین وی زمین را آسمان پنداشته
G2382:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 ای بخاری را تو جان پنداشته·حبه زر را تو کان پنداشته
- 2 ای فرورفته چو قارون در زمین·وی زمین را آسمان پنداشته
- 3 ای بدیده لعبتان دیو را·لعبتان را مردمان پنداشته
- 4 ای کرانه رفته عشق از ننگ تو·ای تو خود را در میان پنداشته
- 5 ای گرفته چشمت آب از دود کفر·دود را نور عیان پنداشته
- 6 ای ز شهوت در پلیدی همچو کرم·عاشقان را همچنان پنداشته
- 7 مستی شهوت نشان لعنت است·ای نشان را بینشان پنداشته
- 8 ای تو گندیده میان حرف و صوت·وی خدا را بیزبان پنداشته
- 9 ماهتابش میزند بر کوریت·ای تو مه را هم نهان پنداشته
- 10 هر چه گفتم خویشتن را گفتهام·ای تو هجو دیگران پنداشته
ganjoor: sh2382 · public domain