দিওয়ান-এ শামস› গজল ২৩৯২› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۹۲
- دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واری تا شحنه فراقت دستان دل بریده
G2392:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده·دل رفته ما پی دل چون بیدلان دویده
- 2 دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واری·تا شحنه فراقت دستان دل بریده
- 3 از بس شکر که جانم از مصر عشق خورده·نی را ز ناله من در جان شکر دمیده
- 4 در سایههای عشقت ای خوش همای عرشی·هر لحظه باز جانها تا عرش برپریده
- 5 ای شاد مرغزاری کان جاست ورد و نسرین·از آب عشق رسته وین آهوان چریده
- 6 دیده ندیده خود را و اکنون ز آینه تو·هر دیده خویشتن را در آینه بدیده
- 7 سرنای دولت تو ای شمس حق تبریز·گوش رباب جانی برتافته شنیده
ganjoor: sh2392 · public domain