দিওয়ান-এ শামস গজল ২৩৯২ শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۳۹۲

  1. دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واری تا شحنه فراقت دستان دل بریده

G2392:2

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده·دل رفته ما پی دل چون بی‌دلان دویده
  2. 2 دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واری·تا شحنه فراقت دستان دل بریده
  3. 3 از بس شکر که جانم از مصر عشق خورده·نی را ز ناله من در جان شکر دمیده
  4. 4 در سایه‌های عشقت ای خوش همای عرشی·هر لحظه باز جان‌ها تا عرش برپریده
  5. 5 ای شاد مرغزاری کان جاست ورد و نسرین·از آب عشق رسته وین آهوان چریده
  6. 6 دیده ندیده خود را و اکنون ز آینه تو·هر دیده خویشتن را در آینه بدیده
  7. 7 سرنای دولت تو ای شمس حق تبریز·گوش رباب جانی برتافته شنیده

ganjoor: sh2392 · public domain