দিওয়ান-এ শামস গজল ২৪৭৪ শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۴۷۴

  1. بحر کمینه شربتم کوه کمینه لقمه‌ام من چه نهنگم ای خدا بازگشا مرا رهی

G2474:2

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 ریگ ز آب سیر شد من نشدم زهی زهی·لایق خرکمان من نیست در این جهان زهی
  2. 2 بحر کمینه شربتم کوه کمینه لقمه‌ام·من چه نهنگم ای خدا بازگشا مرا رهی
  3. 3 تشنه‌تر از اجل منم دوزخ وار می‌تنم·هیچ رسد عجب مرا لقمه زفت فربهی
  4. 4 نیست نزار عشق را جز که وصال داروی·نیست دهان عشق را جز کف تو علف دهی
  5. 5 عقل به دام تو رسد هم سر و ریش گم کند·گرچه بود گران سری گرچه بود سبک جهی
  6. 6 صدق نهنده هم توی در دل هر موحدی·نقش کننده هم توی در دل هر مشبهی
  7. 7 نوح ز اوج موج تو گشته حریف تخته‌ای·روح ز بوی کوی تو مست و خراب و والهی
  8. 8 خامش باش و بازرو جانب قصر خامشان·باز به شهر عشق رو ای تو فکنده در دهی

ganjoor: sh2474 · public domain