দিওয়ান-এ শামস› গজল ২৭৬৭› শের ৪ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۷۶۷
- وز یارک خود دریغ داری ای ماه بگو که کی برآیی
G2767:4
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 گر یار لطیف و باوفایی·ور از دل و جان از آن مایی
- 2 خواهم که در این میان درآیی·ای ماه بگو که کی برآیی
- 3 چون صورت جان لطیف کاری·از حلقه چرا تو برکناری
- 4 وز یارک خود دریغ داری·ای ماه بگو که کی برآیی
- 5 برخیز که ما و تو چو جانیم·وز رازک همدگر بدانیم
- 6 آخر نه من و تو یارکانیم·ای ماه بگو که کی برآیی
- 7 دریاب که بر در خداییم·آخر بنگر که ما کجاییم
- 8 تا رقص کنان ز در درآییم·ای ماه بگو که کی برآیی
- 9 ای جان و جهان چرا چنینی·چون یارک خویش را نبینی
- 10 در گوشه روی ترش نشینی·ای ماه بگو که کی برآیی
- 11 چونی تو و آن دل لطیفت·و آن صورت و قامت ظریفت
- 12 خواهم که شوم شبی حریفت·ای ماه بگو که کی برآیی
- 13 در جمله عالم الهی·وز دامن ماه تا به ماهی
- 14 آن شد که تو گویی و بخواهی·ای ماه بگو که کی برآیی
ganjoor: sh2767 · public domain