দিওয়ান-এ শামস› গজল ২৮৪৪› শের ৮ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۲۸۴۴
- وگر آسمان و اختر دهدت نشان جانان به چه ماند این دو فانی به جلالت معانی
G2844:8
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 تو کیی در این ضمیرم که فزونتر از جهانی·تو که نکته جهانی ز چه نکته میجهانی
- 2 تو کدام و من کدامم تو چه نام و من چه نامم·تو چه دانه من چه دامم که نه اینی و نه آنی
- 3 تو قلم به دست داری و جهان چو نقش پیشت·صفتیش مینگاری صفتیش میستانی
- 4 چو قلم ز دست بنهی بدهیش بیقلم تو·صفتی که نور گیرد ز خطاب لن ترانی
- 5 تن اگر چه در دوادو اثر نشان جان است·بنماید از لطافت رخ جان بدین نشانی
- 6 سخن و زبان اگر چه که نشان و فیض حق است·به چه ماند این زبانه به فسانه زبانی
- 7 گل و خار و باغ اگر چه اثری است ز آسمانها·به چه ماند این حشیشی به جمال آسمانی
- 8 وگر آسمان و اختر دهدت نشان جانان·به چه ماند این دو فانی به جلالت معانی
- 9 بفروز آتشی را که در او نشان بسوزد·به نشان رسی تو آن دم که تو بینشان بمانی
- 10 هجر الحبیب روحی و هما بلامکان·حجبا عن المدارک لنهایه التدانی
- 11 و هوائه ربیع نضرت به جنان·و جنانه محیط و جنانه جنانی
ganjoor: sh2844 · public domain