দিওয়ান-এ শামস গজল ৩০০ শের ৭ ← পূর্ববর্তী

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۳۰۰

  1. آنکه جان‌ها چو کبوتر همه در حکم وی اند اندر آن دام مر او را طلبیدم همه شب

G300:7

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب·وآن حدیثِ چو شکر کز تو شنیدم همه شب
  2. 2 گرچه از شمع تو می‌سوخت چو پروانه دلم·گرد شمع رخ خوب تو پریدم همه شب
  3. 3 شب به پیش رخ چون ماه تو چادر می‌بست·من چو مه چادر شب می‌بدریدم همه شب
  4. 4 جان ز ذوق تو چو گربه لب خود می‌لیسید·من چو طفلان سر انگشت گزیدم همه شب
  5. 5 سینه چون خانهٔ زنبور پر از مشغله بود·کز تو ای کان عسل شهد کشیدم همه شب
  6. 6 دام شب آمد جان‌های خلایق بربود·چون دل مرغ در آن دام طپیدم همه شب
  7. 7 آنکه جان‌ها چو کبوتر همه در حکم وی اند·اندر آن دام مر او را طلبیدم همه شب

ganjoor: sh300 · public domain