দিওয়ান-এ শামস› গজল ৩০১০› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۳۰۱۰
- آهن هستی من صیقل عشقش چو یافت آینه کون شد رفت از او آهنی
G3010:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 روی من از روی تو دارد صد روشنی·جان من از جان تو یابد صد ایمنی
- 2 آهن هستی من صیقل عشقش چو یافت·آینه کون شد رفت از او آهنی
- 3 مرغ دلم میطپید هیچ سکونی نداشت·مسکن اصلیش دید یافت در او ساکنی
- 4 ندْهد بیچشم تو چشم من آینگی·ندْهد بیروز تو روزن من روزنی
- 5 چشم منش چون بدید گفت که نور منی·جان منش چون بدید گفت که جان منی
- 6 صبر از آن صبر کرد شکر شکر تو دید·فقر از آن فخر شد کز تو شود او غنی
- 7 گاه منم بر درت حلقهٔ در میزنم·گاه توی در برم حلقهٔ دل میزنی
- 8 باد صبا سوی عشق این دو رسالت ببر·تا شوم از سعی تو پاک ز تردامنی
- 9 هست مرا همچو نی وام کمر بستنی·هست تو را همچو نی وام شکر دادنی
- 10 ای دل در ما گریز از من و ما محو شو·زانک بریدی ز ما گر نبری از منی
- 11 دانه شیرین به سنگ گفت چو من بشکنم·مغز نمایم ولیک وای چو تو بشکنی
ganjoor: sh3010 · public domain