দিওয়ান-এ শামস গজল ৪৭১ শের ৭ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۴۷۱

  1. غمزه دزدیده را شحنه غم در پی‌ست روشنیِ دیده را خوبِ ختن واجبست

G471:7

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 پیش چنین ماه‌رو گیج شدن واجبست·عشرت پروانه را شمع و لگن واجبست
  2. 2 هست ز چنگ غمش گوش مرا کش‌مکش·هر دمم از چنگ او تن تننن واجبست
  3. 3 دلو دو چشم مرا گرچه که کم نیست آب·مردمک دیده را چاه ذقن واجبست
  4. 4 دلبرِ چون ماه را هر چه کند می‌رسد·عاشق درگاه را خُلقِ حسَن واجبست
  5. 5 طره خویش ای نگار، خوش به کف من سپار·هر که در این چه فتاد دادِ رسن واجبست
  6. 6 عشق که شهر خوشیست این همه اغیار چیست ؟·حفظ چنین شهر را برج و بدن واجبست
  7. 7 غمزه دزدیده را شحنه غم در پی‌ست·روشنیِ دیده را خوبِ ختن واجبست
  8. 8 عاشق عیسی نه‌ای بی‌خور و خر کی زیی ؟·کالبد مرده را گور و کفن واجبست
  9. 9 مریم جان را مخاض برد به نخل و ریاض·منقطع درد را نزل وطن واجبست
  10. 10 نزل دل بارکش هست ملاقات خوش·ناقه پرفاقه را شرب و عطن واجبست
  11. 11 لطف کن ای کان قند راه دهانم ببند·اشتر سرمست را بند دهن واجبست

ganjoor: sh471 · public domain