দিওয়ান-এ শামস› গজল ৭৪০› শের ২ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۷۴۰
- کافر و مؤمن گر از خوی خوشش واقف شوند خوی را خود واکند در حین و خو با او کند
G740:2
আপনার ভাষা
আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:
ai-draft · gemini-2.5-pro
এই শের-এর ব্যাখ্যা
এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:
সম্পূর্ণ গজল ↗
- 1 مشک و عنبر گر ز مشک زلف یارم بو کند·بوی خود را واهلد در حال و زلفش بو کند
- 2 کافر و مؤمن گر از خوی خوشش واقف شوند·خوی را خود واکند در حین و خو با او کند
- 3 آفتابی ناگهان از روی او تابان شود·پردها را بردرد وین کار را یک سو کند
- 4 چنگ تنها را به دست روحها زان داد حق·تا بیان سر حق لایزالی او کند
- 5 تارهای خشم و عشق و حقد و حاجت میزند·تا ز هر یک بانگ دیگر در حوادث رو کند
- 6 شاد با چنگ تنی کز دست جان حق بستدش·بر کنار خود نهاد و ساز آن را هو کند
- 7 اوستاد چنگها آن چنگ باشد در جهان·وای آن چنگی که با آن چنگ حق پهلو کند
- 8 باز هم در چنگ حق تاریست بس پنهان و خوش·کو به ناگه وصف آن دو نرگس جادو کند
- 9 نرگسان مست شمس الدین تبریزی که هست·چشم آهو تا شکار شیر آن آهو کند
ganjoor: sh740 · public domain