পড়ুন দফতর ৫ বিভাগ ৬৬ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

بخش ۶۶ - قصهٔ قوم یونس علیه‌السلام بیان و برهان آنست کی تضرع و زاری دافع بلای آسمانیست و حق تعالی فاعل مختارست پس تضرع و تعظیم پیش او مفید باشد و فلاسفه گویند فاعل به طبع است و بعلت نه مختار پس تضرع طبع را نگرداند

ইউনুস (আ.)-এর জাতির গল্প এই সত্যের প্রমাণ যে, বিনয় ও কাতরতা আসমানী বিপদ দূর করে এবং আল্লাহ তায়ালা স্বাধীন ইচ্ছাশক্তির অধিকারী। অতএব, তার কাছে বিনয় ও সম্মান দেখানো ফলপ্রসূ। কিন্তু দার্শনিকরা বলেন, কর্তা স্বভাব দ্বারা এবং কারণ দ্বারা কাজ করে, ইচ্ছাশক্তির অধিকারী নয়। সুতরাং, বিনয় স্বভাব পরিবর্তন করে না।

  1. M5:1607 قوم یونس را چو پیدا شد بلاابر پر آتش جدا شد از سما
  2. M5:1608 برق می‌انداخت می‌سوزید سنگابر می‌غرید رخ می‌ریخت رنگ
  3. M5:1609 جملگان بر بامها بودند شبکه پدید آمد ز بالا آن کرب
  4. M5:1610 جملگان از بامها زیر آمدندسر برهنه جانب صحرا شدند
  5. M5:1611 مادران بچگان برون انداختندتا همه ناله و نفیر افراختند
  6. M5:1612 از نماز شام تا وقت سحرخاک می‌کردند بر سر آن نفر
  7. M5:1613 جملگی آوازها بگرفته شدرحم آمد بر سر آن قوم لد
  8. M5:1614 بعد نومیدی و آه ناشکفتاندک‌اندک ابر وا گشتن گرفت
  9. M5:1615 قصهٔ یونس درازست و عریضوقت خاکست و حدیث مستفیض
  10. M5:1616 چون تضرع را بر حق قدرهاستوآن بها که آنجاست زاری را کجاست
  11. M5:1617 هین امید اکنون میان را چست بندخیز ای گرینده و دایم بخند
  12. M5:1618 که برابر می‌نهد شاه مجیداشک را در فضل با خون شهید