Divan Šemsa› Gazel 200 ← prethodno · sljedeće →
Divan Šemsa · G200 · 25 stihova
غزل شمارهٔ ۲۰۰
Otvorite bejt za njegovu stranicu — značenje, tumačenje, teške riječi.
- G200:1 نام شتر به ترکی چه بود بگو دوانام بچهش چه باشد او خود پِیَش دوا
- G200:2 ما زاده قضا و قضا مادر همهستچون کودکان دوان شدهایم از پی قضا
- G200:3 ما شیر از او خوریم و همه در پیش پریمگر شرق و غرب تازد ور جانب سما
- G200:4 طبل سفر زدهست، قدم در سفر نهیمدر حفظ و در حمایت و در عصمت خدا
- G200:5 در شهر و در بیابان همراه آن مهیمای جان غلام و بندهٔ آن ماه خوشلقا
- G200:6 آنجاست شهر کان شه ارواح میکشدآنجاست خان و مان که بگوید خدا «بیا»
- G200:7 کوته شود بیابان چون قبله او بوَدپیش و سپس چمن بود و سرو دلربا
- G200:8 کوهی که در ره آید هم پشت خم دهدکای قاصدانِ معدنِ اجلال، مرحبا
- G200:9 همچون حریر نرم شود سنگلاخ راهچون او بود قلاوز آن راه و پیشوا
- G200:10 ما سایهوار در پی آن مه دوان شدیمای دوستان همدل و همراه، الصلا
- G200:11 دل را رفیق ما کند آن کس که عذر هستزیرا که دل سبک بود و چست و تیزپا
- G200:12 دل مصر میرود که به کشتیش وهم نیستدل مکه میرود که نجوید مهاره را
- G200:13 از لنگی تنست و ز چالاکی دلستکز تن نجُست حق و ز دل جُست آن وفا
- G200:14 اما کجاست آن تن همرنگ جان شدهآب و گلی شدهست بر ارواح پادشا
- G200:15 ارواح خیره مانده که این شورهخاک بیناز حد ما گذشت و ملک گشت و مقتدا
- G200:16 چه جای مقتدا که بدان جا که او رسیدگر پا نهیم پیش بسوزیم در شقا
- G200:17 این در گمان نبود در او طعن میزدیمدر هیچ آدمی منگر خوار ای کیا
- G200:18 ما همچو آب در گل و ریحان روان شویمتا خاکهای تشنه ز ما بر دهد گیا
- G200:19 بیدست و پاست خاکِ جگرگرم بهر آبزینرو دوان دوان رود آن آب جویها
- G200:20 پستان آب میخلد ایرا که دایه اوستطفل نبات را طلبد دایه جا به جا
- G200:21 ما را ز شهر روح چنین جذبها کشیددر صد هزار منزل تا عالم فنا
- G200:22 باز از جهان روح رسولان همیرسندپنهان و آشکار بازآ به اقربا
- G200:23 یاران نو گرفتی و ما را گذاشتیما بیتو ناخوشیم اگر تو خوشی ز ما
- G200:24 ای خواجه این ملالت تو ز آه اقرباستبا هر کی جفت گردی آنت کند جدا
- G200:25 خاموش کن که همّت ایشان پی توستتأثیر همّتست تصاریف ابتلا
ganjoor: sh200 · public domain