غزل شمارهٔ ۲۲۸

✦ Značenje ovog gazela

Otvorite bejt za njegovu stranicu — značenje, tumačenje, teške riječi.

1. G228:1 بیار آن که قرین را سوی قرین کشدافرشته را ز فلک جانب زمین کشدا
2. G228:2 به هر شبی چو محمد به جانب معراجبراق عشق ابد را به زیر زین کشدا
3. G228:3 به پیش روح نشین زان که هر نشست تو رابه خلق و خوی و صفت‌های همنشین کشدا
4. G228:4 شراب عشق ابد را که ساقیش روح استنگیرد و نکشد ور کشد چنین کشدا
5. G228:5 برو بدزد ز پروانه خوی جانبازیکه آن تو را به سوی نور شمع دین کشدا
6. G228:6 رسید وحی خدایی که گوش تیز کنیدکه گوش تیز به چشم خدای بین کشدا
7. G228:7 خیال دوست تو را مژده وصال دهدکه آن خیال و گمان جانب یقین کشدا
8. G228:8 در این چهی تو چو یوسف خیال دوست رسنرسن تو را به فلک‌های برترین کشدا
9. G228:9 به روز وصل اگر عقل ماندت گویدنگفتمت که چنان کن که آن به این کشدا
10. G228:10 بجه بجه ز جهان همچو آهوان از شیرگرفتمش همه کان است کان به کین کشدا
11. G228:11 به راستی برسد جان بر آستان وصالاگر کژی به حریر و قز کژین کشدا
12. G228:12 بکش تو خار جفاها از آن که خارکشیبه سبزه و گل و ریحان و یاسمین کشدا
13. G228:13 بنوش لعنت و دشنام دشمنان پی دوستکه آن به لطف و ثناها و آفرین کشدا
14. G228:14 دهان ببند و امین باش در سخن داریکه شه کلید خزینه بر امین کشدا

ganjoor: sh228 · public domain