غزل شمارهٔ ۲۶۹۵

✦ Značenje ovog gazela

Otvorite bejt za njegovu stranicu — značenje, tumačenje, teške riječi.

1. G2695:1 متاز ای دل سوی دریای ناریکه می‌ترسم که تاب نار ناری
2. G2695:2 وجودت از نی و دارد نواییز نی هر دم نوایی نو برآری
3. G2695:3 نیستانت ندارد تاب آتشوگرچه تو ز نی شهری برآری
4. G2695:4 میان شهر نی منشین بر آذرکه هر سو شعله اندر شعله داری
5. G2695:5 اگر نی سوی آتش میل داردچو میل رزق سوی رزق خواری
6. G2695:6 نیاز آتش است آن میل تنهاکه آتش رزق می‌خواهد به زاری
7. G2695:7 به هر چت نی بفرماید تو نی کنخلاف نی بکن از شهریاری
8. G2695:8 خلافش کردی و نی در کمین استچو نی کم شد سر دیگر نخاری
9. G2695:9 پدید آید تو را ناگه وجودینه نی دارد نه شکر آنچ داری
10. G2695:10 یکی نوری لطیفی جان فزاییدر او می‌های گوناگون کاری
11. G2695:11 گشایی پر و بالی کز حلاوتنمایی لطف‌های لاله زاری
12. G2695:12 میان این چنین نوری نمایددگر خورشید و جان‌ها چون ذراری
13. G2695:13 به نور او بسوزی پر خود راز شیرینی نورش گردی عاری
14. G2695:14 ز ناله واشکافد قرص خورشیدکه گل گل وادهد هم خار خاری
15. G2695:15 زبان واماند زین پس از بیانشزبان را کار نقش است و نگاری
16. G2695:16 نگار و نقش چون گلبرگ باشدگدازیده شود چون آب واری
17. G2695:17 بر آن ساحل که‌ای‌ن گل‌ها گدازیداگر خواهی تو مستی و خماری
18. G2695:18 همی‌گو نام شمس الدین تبریزکز او این کارها را برگزاری

ganjoor: sh2695 · public domain