غزل شمارهٔ ۱۱۱۶

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1116:1 هر کس به جنس خویش درآمیخت ای نگارهر کس به لایق گهر خود گرفت یار
2. G1116:2 او را که داغ توست نیارد کسی خریدآن کو شکار توست کسی چون کند شکار
3. G1116:3 ما را چو لطف روی تو بی‌خویشتن کندما را ز روی لطف تو بی‌خویشتن مدار
4. G1116:4 چون جنس همدگر بگرفتند جنس جنسهر جنس جنس گوهر خود کرد اختیار
5. G1116:5 با غیر جنس اگر بنشیند بود نفاقمانند آب و روغن و مانند قیر و قار
6. G1116:6 تا چون به جنس خویش رود از خلاف جنسزین سوی تشنه‌تر شده باشد بدان کنار
7. G1116:7 هرک از تو می‌گریزد با دیگری خوشستو آنک از تو می‌رمد به کسی دارد او قرار
8. G1116:8 و آن کو ترش نشست به پیش تو همچو ابرخندان دلست پیش دگر کس چو نوبهار
9. G1116:9 گویی که نیست از مه غیبم به جز دریغوز جام و خمر روح مرا نیست جز خمار
10. G1116:10 آن نای و نوش یاد نمی‌آیدت که توخوش می‌خوری ز دست یکی دیو سنگسار
11. G1116:11 صد جام درکشی ز کف دیو آنگهیبینی ترش کنی بخور ای خام پخته خوار
12. G1116:12 این جا سرک فکنده و رویک ترش ولیکآن جا چو اژدهای سیه فام کوهسار
13. G1116:13 با جنس همچو سوسن و با غیر جنس گنگبا جنس خویش چون گل و با غیر جنس خار
14. G1116:14 رو رو به جمله خلق نتانی تو جنس بودشاخی ز صد درخت نشد حامل ثمار
15. G1116:15 چون شاخ یک درخت شدی زان دگر ببرجویای وصل این شده‌ای دست از آن بدار
16. G1116:16 گر زانک جنس مفخر تبریز گشت جاناحسنت ای ولایت و شاباش کار و بار

ganjoor: sh1116 · public domain