Divan-e Shams› Ghazal 1136 ← previous · next →
Divan-e Shams · G1136 · 13 beyts
غزل شمارهٔ ۱۱۳۶
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G1136:1 نبشتهست خدا گِردِ چهره دلدارخطی که فاعتبروا منه یا اولیالابصار
- G1136:2 چو عشقْ مردمخوارست مردمی بایدکه خویش لقمه کند پیش عشقِ مردمخوار
- G1136:3 تو لقمه ترشی دیر دیر هضم شویولیست لقمه شیریننوشِ نوشگوار
- G1136:4 تو لقمهای بشکن زانک آن دهان تنگستسه پیل هم نخورد مر تو را مگر به سه بار
- G1136:5 به پیشِ حرص تو خود پیل لقمهای باشدتوی چو مرغ ابابیل پیل کرده شکار
- G1136:6 تو زاده عدمی آمده ز قحطِ درازتو را چه مرغ مسمن غذا چه کژدم و مار
- G1136:7 به دیگ گرم رسیدی گهی دهان سوزیگهی سیاهکنی جامه و لب و دستار
- G1136:8 به هیچ سیر نگردی چو معده دوزخمگر که بر تو نهد پایْ خالق جبار
- G1136:9 چنانک بر سر دوزخ قدم نهد خالقندا کند که شدم سیر هین قدم بردار
- G1136:10 خداست سیرکنِ چشم اولیا و خواصکه رَستهاند ز خویش و ز حرص این مردار
- G1136:11 نه حرص علم و هنر ماندشان نه حرص بهشتنجوید او خر و اشتر که هست شیرسوار
- G1136:12 خموش اگر شمرم من عطا و بخششهاشاز آن شمار شود گیج و خیره روز شمار
- G1136:13 بیا تو مفخرِ تبریز، شمسِ دین بهحقکمینه چاکرِ تو شمسِ گنبدِ دوّار
ganjoor: sh1136 · public domain