غزل شمارهٔ ۱۱۴۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1149:1 فغان فغان که ببست آن نگار بار سفرفغان که بنده مر او را نبود یار سفر
2. G1149:2 فغان که کار سفر نیست سخره دستمکه تا ز هم بدرم جمله پود و تار سفر
3. G1149:3 ولیک طالع خورشید و مه سفر باشدکه تاز گردششان سایه شد سوار سفر
4. G1149:4 سفر بیامد وزان هجر عذرها می‌خواستبدان زبان که شد این بنده شرمسار سفر
5. G1149:5 بگفتمش که ز روباه شانگی بگذرکه شیر کرد شکارم به مرغزار سفر
6. G1149:6 مراست جان مسافر چو آب و من چون جویروانه جانب دریا که شد مدار سفر
7. G1149:7 دود به لب لب این جوی تا لب دریادلی که خست در این راه‌ها ز خار سفر
8. G1149:8 به روی آینه بنگر که از سفر آمدصفا نگر تو به رویش از آن غبار سفر
9. G1149:9 سفر سفر چو چنان یار غار در سفرستتو بخت بخت سفر دان و کار کار سفر
10. G1149:10 همیشه چشم گشایم چو غنچه بر سر راهچو سرو روح روانست در بهار سفر
11. G1149:11 چو شمس مفخر تبریز در سفر افتادچه مملکت که بگسترد در دوار سفر

ganjoor: sh1149 · public domain