غزل شمارهٔ ۱۲۰۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1203:1 برو برو که نفورم ز عشق عارآمیزبرو برو گل سرخی ولیک خارآمیز
2. G1203:2 مقام داشت به جنت صفی حق آدمجدا فتاد ز جنت که بود مارآمیز
3. G1203:3 میان چرخ و زمین بس هوای پرنورستولیک تیره شود چون شود غبارآمیز
4. G1203:4 چو دوست با عدو تو نشست از او بگریزکه احتراق دهد آب گرم نارآمیز
5. G1203:5 برون کشم ز خمیر تو خویش را چون مویکه ذوق خمر تو را دیده‌ام خمارآمیز
6. G1203:6 ولیک موی کشان آردم بر تو غمتکه اژدهاست غمت با دم شرارآمیز
7. G1203:7 هزار بار گریزم چو تیر و بازآیمبدان کمان و بدان غمزه شکارآمیز
8. G1203:8 به گردنامه سحرم به خانه بازآردخیال یار به اکراه اختیارآمیز
9. G1203:9 غم تو بر سفرم زیر زیر می‌خنددکه واقفست از این عشق زینهارآمیز
10. G1203:10 به پیش سلطنت توبه‌ام چو مسخره ایستکه عشق را نبود صبر اعتبارآمیز
11. G1203:11 سخن مگوی چو گویی ز صبر و توبه مگویحدیث توبه مجنون بود فشارآمیز

ganjoor: sh1203 · public domain