Divan-e Shams› Ghazal 1205 ← previous · next →
Divan-e Shams · G1205 · 15 beyts
غزل شمارهٔ ۱۲۰۵
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G1205:1 سیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بسگرچه ملول گشتهای کم نزنی ز هیچ کس
- G1205:2 چونک رسول از قنق گشت ملول و شد ترشناصح ایزدی ورا کرد عتاب در عبس
- G1205:3 گر نکنی موافقت درد دلی بگیردتهمنفسی خوش است خوش هین مگریز یک نفس
- G1205:4 ذوق گرفت هر چه او پخت میان جنس خودما بپزیم هم به هم ما نه کمیم از عدس
- G1205:5 من نبرم ز سرخوشان خاصه از این شکرکشانمرگ بود فراقشان مرگ که را بود هوس
- G1205:6 دوش حریف مست من داد سبو به دست منبشکنم آن سبوی را بر سر نفس مرتبس
- G1205:7 نفس ضعیف معده را من نکنم حریف خودزانک خدوک میشود خوان مرا از این مگس
- G1205:8 من پس و پیش ننگرم پرده شرم بردرمزانک کمند سکر می میکشدم ز پیش و پس
- G1205:9 خوش سحری که روی او باشد آفتاب ماشاد شبی که باشد او بر سر کوی دل عسس
- G1205:10 آمد عشق چاشتی شکل طبیب پیش مندست نهاد بر رگم گفت ضعیف شد مجس
- G1205:11 گفت کباب خور پی قوت دل بگفتمشدل همگی کباب شد سوی شراب ران فرس
- G1205:12 گفت شراب اگر خوری از کف هر خسی مخورباده منت دهم گزین صاف شده ز خاک و خس
- G1205:13 گفتم اگر بیابمت من چه کنم شراب رانیست روا تیممی بر لب نیل و بر ارس
- G1205:14 خامش باش ای سقا کاین فرس الحیات توآب حیات میکشد بازگشا از او جرس
- G1205:15 آب حیات از شرف خود نرسد به هر خلفزین سببست مختفی آب حیات در غلس
ganjoor: sh1205 · public domain