The whole ghazal ↗

1. 1 گر عاشقی از جان و دل جور و جفای یار کش·ور زانک تو عاشق نه‌ای رو سخره می‌کن خار کش
2. 2 جانی بباید گوهری تا ره برد در دلبری·این ننگ جان‌ها را ز خود بیرون کن و بر دار کش
3. 3 گاهی بود در تیرگی گاهی بود در خیرگی·بیزار شو زین جان هله بر وی خط بیزار کش
4. 4 خود را مبین در من نگر کز جان شدستم بی‌اثر·مانند بلبل مست شو زو رخت بر گلزار کش
5. 5 این کره تند فلک از روح تو سر می‌کشد·چابک سوار حضرتی این کره را در کار کش
6. 6 چون شهسوار فارسی خربندگی تا کی کنی·ننگت نمی‌آید که خر گوید تو را خروار کش
7. 7 همچون جهودان می‌زیی ترسان و خوار و متهم·پس چون جهودان کن نشان عصابه بر دستار کش
8. 8 یا از جهودی توبه کن از خاک پای مصطفی·بهر گشاد دیده را در دیده افکار کش