غزل شمارهٔ ۱۲۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G122:1 دیدم رخ خوب گلشنی راآن چشم و چراغ روشنی را
2. G122:2 آن قبله و سجده گاه جان راآن عشرت و جای ایمنی را
3. G122:3 دل گفت که جان سپارم آن جابگذارم هستی و منی را
4. G122:4 جان هم به سماع اندرآمدآغاز نهاد کف زنی را
5. G122:5 عقل آمد و گفت من چه گویماین بخت و سعادت سنی را
6. G122:6 این بوی گلی که کرد چون سروهر پشت دوتای منحنی را
7. G122:7 در عشق بدل شود همه چیزترکی سازند ارمنی را
8. G122:8 ای جان تو به جان جان رسیدیوی تن بگذاشتی تنی را
9. G122:9 یاقوت زکات دوست ما راستدرویش خورد زر غنی را
10. G122:10 آن مریم دردمند یابدتازه رطب تر جنی را
11. G122:11 تا دیده غیر برنیفتدمنمای به خلق محسنی را
12. G122:12 ز ایمان اگرت مراد امنستدر عزلت جوی ایمنی را
13. G122:13 عزلت گه چیست خانه دلدر دل خو گیر ساکنی را
14. G122:14 در خانه دل همی‌رسانندآن ساغر باقی هنی را
15. G122:15 خامش کن و فن خامشی گیربگذار تو لاف پرفنی را
16. G122:16 زیرا که دلست جای ایماندر دل می‌دارمؤمنی را

ganjoor: sh122 · public domain