Divan-e Shams› Ghazal 123 ← previous · next →
Divan-e Shams · G123 · 23 beyts
غزل شمارهٔ ۱۲۳
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G123:1 دیدم شه خوب خوش لقا راآن چشم و چراغ سینهها را
- G123:2 آن مونس و غمگسار دل راآن جان و جهان جان فزا را
- G123:3 آن کس که خرد دهد خرد راآن کس که صفا دهد صفا را
- G123:4 آن سجده گه مه و فلک راآن قبله جان اولیا را
- G123:5 هر پاره من جدا همیگفتکای شکر و سپاس مر خدا را
- G123:6 موسی چو بدید ناگهانیاز سوی درخت آن ضیا را
- G123:7 گفتا که ز جست و جوی رستمچون یافتم این چنین عطا را
- G123:8 گفت ای موسی سفر رها کنوز دست بیفکن آن عصا را
- G123:9 آن دم موسی ز دل برون کردهمسایه و خویش و آشنا را
- G123:10 اخلع نعلیک این بود اینکز هر دو جهان ببر ولا را
- G123:11 در خانه دل جز او نگنجددل داند رشک انبیا را
- G123:12 گفت ای موسی به کف چه داریگفتا که عصاست راه ما را
- G123:13 گفتا که عصا ز کف بیفکنبنگر تو عجایب سما را
- G123:14 افکند و عصاش اژدها شدبگریخت چو دید اژدها را
- G123:15 گفتا که بگیر تا منش بازچوبی سازم پی شما را
- G123:16 سازم ز عدوت دست یاریسازم دشمنت متکا را
- G123:17 تا از جز فضل من ندانییاران لطیف باوفا را
- G123:18 دست و پایت چو مار گرددچون درد دهیم دست و پا را
- G123:19 ای دست مگیر غیر ما راای پا مطلب جز انتها را
- G123:20 مگریز ز رنج ما که هر جارنجیست رهی بود دوا را
- G123:21 نگریخت کسی ز رنج الاآمد بترش پی جزا را
- G123:22 از دانه گریز بیم آن جاستبگذار به عقل بیم جا را
- G123:23 شمس تبریز لطف فرمودچون رفت ببرد لطفها را
ganjoor: sh123 · public domain