غزل شمارهٔ ۱۲۸۶

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1286:1 شنو ز سینه ترنگاترنگ آوازشدل خراب طپیدن گرفت از آغازش
2. G1286:2 به بر گرفت رباب و ز سر نهاد کلهز دست رفت دل من چو دید سر بازش
3. G1286:3 دل از بریشم او چون کلابه گردانستکلابه ظاهر و پنهان ز چشم قزازش
4. G1286:4 دو سه بریشم از این ارغنون فروتر گیرکه تند می‌رسد آواز عقل پردازش
5. G1286:5 بدانک تن چو غبارست و جان در او چون بادولیک فعل غبار تنست غمازش
6. G1286:6 غبار جان بود و می‌رسد دگر جانیکه ذره ذره به رقص آمدست از آوازش
7. G1286:7 جهان تنور و در آن نان‌های رنگارنگتنور و نان چه کند آنک دید خبازش
8. G1286:8 ز سینه نیست سماع دل و ز بیرون نیستفدات جانم هر جا که هست بنوازش
9. G1286:9 شبی به طنز بگفتم دلا به مه بنگرکه هست مه را چیزی ز لطف پروازش
10. G1286:10 چو آفتاب نهان شد به جای او بنهندچراغکی که بود شب شراراندازش
11. G1286:11 به هر دو دست دل از ماه چشم خود بگرفتکه دل ز غیرت شه واقفست و از نازش

ganjoor: sh1286 · public domain