غزل شمارهٔ ۱۳۰۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1300:1 عیسی روح گرسنه‌ست چو زاغخر او می‌کند ز کنجد کاغ
2. G1300:2 چونک خر خورد جمله کنجد رااز چه روغن کشیم بهر چراغ
3. G1300:3 چونک خورشید سوی عقرب رفتشد جهان تیره رو ز میغ و ز ماغ
4. G1300:4 آفتابا رجوع کن به محلبر جبین خزان و دی نه داغ
5. G1300:5 آفتابا تو در حمل جانیاز تو سرسبز خاک و خندان باغ
6. G1300:6 آفتابا چو بشکنی دل دیاز تو گردد بهار گرم دماغ
7. G1300:7 آفتابا زکات نور تو استآنچ این آفتاب کرد ابلاغ
8. G1300:8 صد هزار آفتاب دید احمدچون تو را دیده بود او مازاغ
9. G1300:9 زان نگشت او بگرد پایه حوضکو ز بحر حیات دید اسباغ
10. G1300:10 آفتابت از آن همی‌خوانمکه عبارت ز تست تنگ مساغ
11. G1300:11 مژده تو چو درفکند بهارباغ برداشت بزم و مجلس و لاغ
12. G1300:12 کرده مستان باغ اشکوفهکرده سیران خاک استفراغ
13. G1300:13 حله بافان غیب می‌بافندحله‌ها و پدید نیست پناغ
14. G1300:14 کی گذارد خدا تو را فارغچون خدا را ز کار نیست فراغ
15. G1300:15 صد هزاران بنا و یک بنارنگ جامه هزار و یک صباغ
16. G1300:16 نغزها را مزاج او مایهپوست‌ها را علاج او دباغ
17. G1300:17 لعل‌ها را درخش او صیقلسیم و زر را کفایتش صواغ
18. G1300:18 بلبلان ضمیر خود دگرندنطق حس پیششان چو بانگ کلاغ
19. G1300:19 بس که همراز بلبلان نبودآنک بیرون بود ز باغ و ز راغ

ganjoor: sh1300 · public domain