The whole ghazal ↗

1. 1 ای تو ولی احسان دل ای حسن رویت دام دل·ای از کرم پرسان دل وی پرسشت آرام دل
2. 2 ما زنده از اکرام تو ای هر دو عالم رام تو·وی از حیات نام تو جانی گرفته نام دل
3. 3 بر گرد تن دل حلقه شد تن با دلم همخرقه شد·وین هر دو در تو غرقه شد ای تو ولی انعام دل
4. 4 ای تن گرفته پای دل وی دل گرفته دامنت·دامن ز دل اندرمکش تا تن رسد بر بام دل
5. 5 ای گوهر دریای دل چه جای جان چه جای دل·روشن ز تو شب‌های دل خرم ز تو ایام دل
6. 6 ای عاشق و معشوق من در غیر عشق آتش بزن·چون نقطه‌ای در جیم تن چون روشنی بر جام دل
7. 7 از بارگاه عقل کل آید همی بانگ دهل·کآمد سپاه آسمان نک می‌رسد اعلام دل
8. 8 از زخم تیغ آن سپه در کشتن خصمان شه·پرخون شده صحرا و ره ره گشته خون آشام دل
9. 9 زان حمله‌های صف شکن سرکوفته دیوان تن·خطبه به نام شه شده دیوان پر از احکام دل
10. 10 ای قیل و قالت چون شکر وی گوشمالت چون شکر·گر زین ادب خوارم کنی خواری منست اکرام دل
11. 11 گر سر تو ننهفتمی من گفتنی‌ها گفتمی·تا از دلم واقف شدی امروز خاص و عام دل