غزل شمارهٔ ۱۳۴۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1340:1 هر آن کو صبر کرد ای دل ز شهوت‌ها در این منزلعوض دیدست او حاصل به جان زان سوی آب و گل
2. G1340:2 چو شخصی کو دو زن دارد یکی را دل شکن داردبدان دیگر وطن دارد که او خوشتر بدش در دل
3. G1340:3 تو گویی کاین بدین خوبی زهی صبر وی ایوبیوزین غبن اندر آشوبی که این کاریست بی‌طایل
4. G1340:4 و او گوید ز سرمستی که آن را تو بدیدستیکه آن علوست و تو پستی که تو نقصی و آن کامل
5. G1340:5 بدو گر باز رو آرد و تخم دوستی کاردحجابی آن دگر دارد کز این سو راند او محمل
6. G1340:6 چو باز آن خوب کم نازد و با این شخص درسازددگربار او نپردازد از این سون رخت دل حاصل
7. G1340:7 سر رشته صبوری را ببین بگذار کوری راببین تو حسن حوری را صبوری نبودت مشکل
8. G1340:8 همه کدیه از این حضرت به سجده و وقفه و رکعتبرای دید این لذت کز او شهوت شود حامل
9. G1340:9 بفرما صبر یاران را به پندی حرص داران رابمشنو نفس زاران را مباش از دست حرص آکل
10. G1340:10 کسی را چون دهی پندی شود حرص تو را بندیصبوری گرددت قندی پی آجل در این عاجل
11. G1340:11 ز بی‌چون بین که چون‌ها شد ز بی‌سون بین که سون‌ها شدز حلمی بین که خون‌ها شد ز حقی چند گون باطل
12. G1340:12 حروف تخته کانی بدین تأویل می‌خوانیخلاصه صبر می‌دانی بر آن تأویل شو عامل
13. G1340:13 صبوری کن مکن تیزی ز شمس الدین تبریزیبشر خسپی ملک خیزی که او شاهیست بس مفضل

ganjoor: sh1340 · public domain