Divan-e Shams› Ghazal 1343› Beyt 2 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۳۴۳
- گر امان خواهی امانی ندهدت آن بیامان میکشد جان را از این گل تا به سربالای دل
G1343:2
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 صد هزاران همچو ما غرقه در این دریای دل·تا چه باشد عاقبتشان وای دل ای وای دل
- 2 گر امان خواهی امانی ندهدت آن بیامان·میکشد جان را از این گل تا به سربالای دل
- 3 هر نواحی فوج فوج اندر گوی یا پشتهای·گاه پشته گاه گو از چیست از غوغای دل
- 4 قلزم روحست دل یا کشتی نوحست دل·موج موج خون فراز جوشش و گرمای دل
- 5 شور می نوشان نگر وان نور خاموشان نگر·جملگی سر گشت آن کو مرد اندر پای دل
- 6 گرد ما در میپری ای رشک ماه و مشتری·آمدی تا دل بری ای قاف و ای عنقای دل
- 7 ای که کالیوه بگشتی در جهان با پر جان·هیچ دیدی شیوهای تو لایق سودای دل
ganjoor: sh1343 · public domain