The whole ghazal ↗

1. 1 تا نزند آفتاب خیمه نور جلال·حلقه مرغان روز کی بزند پر و بال
2. 2 از نظر آفتاب گشت زمین لاله زار·خانه نشستن کنون هست وبال وبال
3. 3 تیغ کشید آفتاب خون شفق را بریخت·خون هزاران شفق طلعت او را حلال
4. 4 چشم گشا عاشقا بر فلک جان ببین·صورت او چون قمر قامت من چون هلال
5. 5 عرضه کند هر دمی ساغر جام بقا·شیشه شده من ز لطف ساغر او مال مال
6. 6 چشم پر از خواب بود گفتم شاها شبست·گفت که با روی من شب بود اینک محال
7. 7 تا که کبود است صبح روز بود در گمان·چونک بشد نیم روز نیست دگر قیل و قال
8. 8 تیز نظر کن تو نیز در رخ خورشید جان·وز نظر من نگر تا تو ببینی جمال
9. 9 در لمع قرص او صورت شه شمس دین·زینت تبریز کوست سعد مبارک به فال