The whole ghazal ↗

1. 1 همه بازان عجب ماندند در آهنگ پروازم·کبوتر همچو من دیدی که من در جستن بازم
2. 2 به هر هنگام هر مرغی به هر پری همی‌پرد·مگر من سنگ پولادم که در پرواز آغازم
3. 3 دهان مگشای بی‌هنگام و می ترس از زبان من·زبانت گر بود زرین زبان درکش که من گازم
4. 4 به دنبل دنبه می گوید مرا نیشی است در باطن·تو را بشکافم ای دنبل گر از آغاز بنوازم
5. 5 بمالم بر تو من خود را به نرمی تا شوی ایمن·به ناگاهانت بشکافم که تا دانی چه فن سازم
6. 6 دهان مگشای این ساعت ازیرا دنبل خامی·چو وقت آید شوی پخته به کار تو بپردازم
7. 7 کدامین شوخ برد از ما که دیده شوخ کردستی·چه خوانی دیده پیهی را که پس فرداش بگدازم
8. 8 کمان نطق من بستان که تیر قهر می پرد·که از مستی مبادا تیر سوی خویش اندازم
9. 9 یکی سوزی است سازنده عتاب شمس تبریزی·رهم از عالم ناری چو با این سوز درسازم