غزل شمارهٔ ۱۴۴۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1447:1 رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستمهم بی‌دل و بیمارم هم عاشق و سرمستم
2. G1447:2 صد گونه خلل دارم ای کاش یکی بودیبا این همه علت‌ها در شنقصه پیوستم
3. G1447:3 گفتا که نه تو مردی گفتم که بلی اماچون بوی توام آمد از گور برون جستم
4. G1447:4 آن صورت روحانی وان مشرق یزدانیوان یوسف کنعانی کز وی کف خود خستم
5. G1447:5 خوش خوش سوی من آمد دستی به دلم برزدگفتا ز چه دستی تو گفتم که از این دستم
6. G1447:6 چون عربده می کردم درداد می و خوردمافروخت رخ زردم وز عربده وارستم
7. G1447:7 پس جامه برون کردم مستانه جنون کردمدر حلقه آن مستان در میمنه بنشستم
8. G1447:8 صد جام بنوشیدم صد گونه بجوشیدمصد کاسه بریزیدم صد کوزه دراشکستم
9. G1447:9 گوساله زرین را آن قوم پرستیدهگوساله گرگینم گر عشق بنپرستم
10. G1447:10 بازم شه روحانی می خواند پنهانیبر می کشدم بالا شاهانه از این پستم
11. G1447:11 پابست توام جانا سرمست توام جانادر دست توام جانا گر تیرم وگر شستم
12. G1447:12 چست توام ار چستم مست توام ار مستمپست توام ار پستم هست توام ار هستم
13. G1447:13 در چرخ درآوردی چون مست خودم کردیچون تو سر خم بستی من نیز دهان بستم

ganjoor: sh1447 · public domain