Divan-e Shams› Ghazal 1451› Beyt 1 next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۴۵۱
- گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم
G1451:1
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم·تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم
- 2 بس کردم از دستان زیرا مثل مستان·از خواب به هر سویی می خنبم و می افتم
- 3 من تشنه آن یارم گر خفته و بیدارم·با نقش خیال او همراهم و هم جفتم
- 4 چون صورت آیینه من تابع آن رویم·زان رو صفت او را بنمودم و بنهفتم
- 5 آن دم که بخندید او من نیز بخندیدم·وان دم که برآشفت او من نیز برآشفتم
- 6 باقیش بگو تو هم زیرا که ز بحر توست·درهای معانی که در رشته دم سفتم
ganjoor: sh1451 · public domain