দিওয়ান-এ শামস গজল ১৪৭৭ শের ৯ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →

দিওয়ান-এ শামস · غزل شمارهٔ ۱۴۷۷

  1. بالا همه باغ آمد و پستی همگی گنج ما بوالعجبانیم نه بالا و نه پستیم

G1477:9

আপনার ভাষা

আপনার ভাষায় এখনো কোনো অর্থ তৈরি হয়নি — এটি পুরো গজলের জন্য একবারে তৈরি হয়:

এই শের-এর ব্যাখ্যা

এখনো লেখা হয়নি — এই গজলের পরিপ্রেক্ষিতে শেরটির একটি নিবিড় পাঠ:

সম্পূর্ণ গজল ↗

  1. 1 از اول امروز چو آشفته و مستیم·آشفته بگوییم که آشفته شدستیم
  2. 2 آن ساقی بدمست که امروز درآمد·صد عذر بگفتیم و زان مست نرستیم
  3. 3 آن باده که دادی تو و این عقل که ما راست·معذور همی‌دار اگر جام شکستیم
  4. 4 امروز سر زلف تو مستانه گرفتیم·صد بار گشادیمش و صد بار ببستیم
  5. 5 رندان خرابات بخوردند و برفتند·ماییم که جاوید بخوردیم و نشستیم
  6. 6 وقت است که خوبان همه در رقص درآیند·انگشت زنان گشته که از پرده بجستیم
  7. 7 یک لحظه بلانوش ره عشق قدیمیم·یک لحظه بلی گوی مناجات الستیم
  8. 8 از گفت بلی صبر نداریم ازیرا·بسرشته و بر رسته سغراق الستیم
  9. 9 بالا همه باغ آمد و پستی همگی گنج·ما بوالعجبانیم نه بالا و نه پستیم
  10. 10 خاموش که تا هستی او کرد تجلی·هستیم بدان سان که ندانیم که هستیم
  11. 11 تو دست بنه بر رگ ما خواجه حکیما·کز دست شدستیم ببین تا ز چه دستیم
  12. 12 هر چند پرستیدن بت مایه کفر است·ما کافر عشقیم گر این بت نپرستیم
  13. 13 جز قصه شمس حق تبریز مگویید·از ماه مگویید که خورشیدپرستیم

ganjoor: sh1477 · public domain