غزل شمارهٔ ۱۵۲۶

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1526:1 از آن باده ندانم، چون فنایماز آن بی‌جا نمی‌دانم کجایم
2. G1526:2 زمانی قعر دریایی درافتمدمی دیگر چو خورشیدی برآیم
3. G1526:3 زمانی از من آبستن جهانیزمانی چون جهان خلقی بزایم
4. G1526:4 چو طوطیْ جانْ شِکر خاید به ناگهشوم سرمست و طوطی را بخایم
5. G1526:5 به جایی درنگنجیدم به عالمبجز آن یارِ بی‌جا را نشایم
6. G1526:6 منم آن رندِ مستِ سخت شیدامیانِ جمله رندان‌ْ هایْ هایم
7. G1526:7 مرا گویی: «چرا با خود نیایی؟!»تو بنما خود که تا با خود بیایم
8. G1526:8 مرا سایه‌یْ هُما چندان نوازدکه گویی سایه او شد من هُمایم
9. G1526:9 بدیدم حُسن را سرمست می‌گفت:«بلایم من، بلایم من، بلایم»
10. G1526:10 جوابش آمد از هر سو ز صد جانتُرایم من، تُرایم من، تُرایم
11. G1526:11 تو آن نوری که با موسی همی‌گفت«خدایم من، خدایم من، خدایم»
12. G1526:12 بگفتم: «شمس تبریزی! کِیی؟» گفت:«شمایم من، شمایم من، شمایم»

ganjoor: sh1526 · public domain