抒情詩全体 ↗

1. 1 بیا تا عاشقی از سر بگیریم·جهان خاک را در زر بگیریم
2. 2 بیا تا نوبهار عشق باشیم·نسیم از مشک و از عنبر بگیریم
3. 3 زمین و کوه و دشت و باغ و جان را·همه در حله اخضر بگیریم
4. 4 دکان نعمت از باطن گشاییم·چنین خو از درخت تر بگیریم
5. 5 ز سر خوردن درخت این برگ و بر یافت·ز سر خویش برگ و بر بگیریم
6. 6 ز دل ره برده‌اند ایشان به دلبر·ز دل ما هم ره دلبر بگیریم
7. 7 مسلمانی بیاموزیم از وی·اگر آن طره کافر بگیریم
8. 8 دلی دارد غمش چون سنگ مرمر·از آن مرمر دو صد گوهر بگیریم
9. 9 چو جوشد سنگ او هفتاد چشمه·سبو و کوزه و ساغر بگیریم
10. 10 کمینه چشمه‌اش چشمی است روشن·که ما از نور او صد فر بگیریم