The whole ghazal ↗

1. 1 به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزم·وگر از من طلبی جان نستیزم نستیزم
2. 2 قدحی دارم بر کف به خدا تا تو نیایی·هله تا روز قیامت نه بنوشم نه بریزم
3. 3 سحرم روی چو ماهت شب من زلف سیاهت·به خدا بی‌رخ و زلفت نه بخسبم نه بخیزم
4. 4 ز جلال تو جلیلم ز دلال تو دلیلم·که من از نسل خلیلم که در این آتش تیزم
5. 5 بده آن آب ز کوزه که نه عشقی است دوروزه·چو نماز است و چو روزه غم تو واجب و ملزم
6. 6 به خدا شاخ درختی که ندارد ز تو بختی·اگرش آب دهد یم شود او کنده هیزم
7. 7 بپر ای دل سوی بالا به پر و قوت مولا·که در آن صدر معلا چو توی نیست ملازم
8. 8 همگان وقت بلاها بستایند خدا را·تو شب و روز مهیا چو فلک جازم و حازم
9. 9 صفت مفخر تبریز نگویم به تمامت·چه کنم رشک نخواهد که من آن غالیه بیزم