The whole ghazal ↗

1. 1 ای گوش من گرفته توی چشم روشنم·باغم چه می بری چو توی باغ و گلشنم
2. 2 عمری است کز عطای تو من طبل می خورم·در سایه لوای کرم طبل می زنم
3. 3 می مالم این دو چشم که خواب است یا خیال·باور نمی‌کنم عجب ای دوست کاین منم
4. 4 آری منم ولیک برون رفته از منی·چون ماه نو ز بدر تو باریک می تنم
5. 5 در تاج خسروان به حقارت نظر کنم·تا شوق روی توست مها طوق گردنم
6. 6 با ماهیان ز بحر تو من نزل می خورم·با خاکیان ز رشک تو چون آب و روغنم
7. 7 گرچه ز بحر صنعت من آب خوردنی است·چون ماهیم نبیند کس آب خوردنم
8. 8 گر ناخن جفا بخراشد رگ مرا·من خوش صدا چو چنگ ز آسیب ناخنم
9. 9 خود پی ببرده‌ای تو که رگ دار نیستم·گر می جهد رگی بنما تاش برکنم
10. 10 گفتی چه کار داری بر نیست کار نیست·گر نیست نیستم ز چه شد نیست مسکنم
11. 11 نفخ قیامتی تو و من شخص مرده‌ام·تو جان نوبهاری و من سرو و سوسنم
12. 12 من نیم کاره گفتم باقیش تو بگو·تو عقل عقل عقلی و من سخت کودنم
13. 13 من صورتی کشیدم جان بخشی آن توست·تو جان جان جانی و من قالب تنم