غزل شمارهٔ ۱۷۳۳

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G1733:1 به جان عشق که از بهر عشق دانه و دامکه عزم صد سفرستم ز روم تا سوی شام
2. G1733:2 نمی‌خورم به حلال و حرام من سوگندبه جان عشق که بالاست از حلال و حرام
3. G1733:3 به جان عشق که از جان جان لطیفتر استکه عاشقان را عشق است هم شراب و طعام
4. G1733:4 فتاده ولوله در شهر از ضمیر حسودکه بازگشت فلان کس ز دوست دشمن کام
5. G1733:5 نه عشق آتش و جان من است سامندرنه عشق کوره و نقد من است زر تمام
6. G1733:6 نه عشق ساقی و مخمور اوست جان شب و روزنه آن شراب ازل را شده‌ست جسمم جام
7. G1733:7 نهاده بر کف جامی بر من آمد عشقکه ای هزار چو من عشق را غلام غلام
8. G1733:8 هزار رمز به هم گفته جان من با عشقدر آن رموز نگنجیده نظم حرف و کلام
9. G1733:9 بیار باده خامی که خالی است وطنکه عاشق زر پخته ز عشق باشد خام
10. G1733:10 ورای وهم حریفی کنیم خوش با عشقنه عقل گنجد آن جا نه زحمت اجسام
11. G1733:11 چو گم کنیم من و عشق خویشتن در میبیاید آن شه تبریز شمس دین که سلام

ganjoor: sh1733 · public domain