Divan-e Shams› Ghazal 1754› Beyt 6 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۷۵۴
- چشم تن بود درفِشان از عشق تا کنون جان درفشان دارم
G1754:6
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 آتشی از تو در دهان دارم·لیک صد مُهر بر زبان دارم
- 2 دو جهان را کند یکی لقمه·شعلههایی که در نهان دارم
- 3 گر جهان جملگی فنا گردد·بیجهان مُلک صد جهان دارم
- 4 کاروانها که بار آن شِکرست·من ز مصر عدم روان دارم
- 5 من ز مستی عشق بیخبرم·که از آن سود یا زیان دارم
- 6 چشم تن بود درفِشان از عشق·تا کنون جان درفشان دارم
- 7 بند خانه نیم که چون عیسی·خانه بر چارُمآسمان دارم
- 8 شکر آن را که جان دهد تن را·گر بشد جان، جانِ جان دارم
- 9 آنچ دادهست شمس تبریزی·ز من آن جو که من همان دارم
ganjoor: sh1754 · public domain