The whole ghazal ↗

1. 1 ای دل صافی دم ثابت قدم·جئت لکی تنذر خیر الامم
2. 2 سر ننهی جز به اشارات دل·بر ورق عشق ازل چون قلم
3. 3 از طرب باد تو و داد تو·رقص کنانیم چو شقه علم
4. 4 رقص کنان خواجه کجا می روی·سوی گشایشگه عرصه عدم
5. 5 خواجه کدامین عدم است این بگو·گوش قدم داند حرف قدم
6. 6 عشق غریب است و زبانش غریب·همچو غریب عربی در عجم
7. 7 خیز که آورده امت قصه‌ای·بشنو از بنده نه بیش و نه کم
8. 8 بشنو این حرف غریبانه را·قصه غریب آمد و گوینده هم
9. 9 از رخ آن یوسف شد قعر چاه·روشن و فرخنده چو باغ ارم
10. 10 قصر شد آن حبس و در او باغ و راغ·جنت و ایوان شد و صفه حرم
11. 11 همچو کلوخی که در آب افکنی·باز شود آب در آن دم ز هم
12. 12 همچو شب ابر که خورشید صبح·ناگه سر برزند از چاه غم
13. 13 همچو شرابی که عرب خورد و گفت·صل علی دنتها و ارتسم
14. 14 از طرب این حبس به خواری و نقص·می نگرد بر فلک محتشم
15. 15 ای خرد از رشک دهانم مگیر·قد شهد الله و عد النعم
16. 16 گرچه درخت آب نهان می خورد·بان علی شعبته ما کتم
17. 17 هر چه بدزدید زمین ز آسمان·فصل بهاران بدهد دم به دم
18. 18 گر شبه دزدیده‌ای وگر گهر·ور علم افراشتی وگر قلم
19. 19 رفت شب و روز تو اینک رسید·سوف یری النائم ماذا احتلم