غزل شمارهٔ ۱۸۶۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1869:1 رو مذهب عاشق را برعکس روش‌ها دانکز یار دروغی‌ها از صدق به و احسان
2. G1869:2 حال است محال او مزد است وبال اوعدل است همه ظلمش داد است از او بهتان
3. G1869:3 نرم است درشت او کعبه‌ست کنشت اوخاری که خلد دلبر خوشتر ز گل و ریحان
4. G1869:4 آن دم که ترش باشد بهتر ز شکرخانهوان دل که ملول آید خوش بوس و کنار است آن
5. G1869:5 وان دم که تو را گوید والله ز تو بیزارمآن آب خضر باشد از چشمه گه حیوان
6. G1869:6 وان دم که بگوید نی در نیش هزار آریبیگانگیش خویشی در مذهب بی‌خویشان
7. G1869:7 کفرش همه ایمان شد سنگش همه مرجان شدبخلش همه احسان شد جرمش همگی غفران
8. G1869:8 گر طعنه زنی گویی تو مذهب کژ داریمن مذهب ابرویش بخریدم و دادم جان
9. G1869:9 زین مذهب کژ مستم بس کردم و لب بستمبردار دل روشن باقیش فرو می خوان
10. G1869:10 شمس الحق تبریزی یا رب چه شکرریزیگویی ز دهان من صد حجت و صد برهان

ganjoor: sh1869 · public domain