The whole ghazal ↗

1. 1 ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان·ماهی جانم بمیرد گر بگردی یک زمان
2. 2 ماهیان را صبر نبود یک زمان بیرون آب·عاشقان را صبر نبود در فراق دلستان
3. 3 جان ماهی آب باشد صبر بی‌جان چون بود·چونک بی‌جان صبر نبود چون بود بی‌جان جان
4. 4 هر دو عالم بی‌جمالت مر مرا زندان بود·آب حیوان در فراقت گر خورم دارد زیان
5. 5 این نگارستان عالم پرنشان و نقش توست·لیک جای تو نگیرد کو نشان کو بی‌نشان
6. 6 قطره خون دلم را چون جهانی کرده‌ای·تا ز حیرانی ندانم قطره‌ای را از جهان
7. 7 بر دهان من به دست خویش بنهادی قدح·تا ز سرمستی ندانم من قدح را از دهان
8. 8 من کی باشم از زمین تا آسمان مستان پرند·کز شراب تو ندانند از زمین تا آسمان
9. 9 صد شبان چون من سپرده گوسفند خود به گرگ·گوسفندان را چه کردی با کی گویم کو شبان
10. 10 در بیان آرم نیایی ور نهان دارم بتر·درنگنجی از بزرگی در جهان و در نهان
11. 11 گر نهان را می شناسم از جهان در عاشقی·مؤمن عشقم مخوان و کافرم خوان ای فلان