The whole ghazal ↗

1. 1 مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن·آتش از جرمم بیار و اندر استغفار زن
2. 2 ای کلیم عشق بر فرعون هستی حمله بر·بر سر او تو عصای محو موسی وار زن
3. 3 عقل از بهر هوس‌ها دارداری می کند·زود چشمش را ببند و بهر او تو دار زن
4. 4 ور بگوید من به دانش نظم کاری می کنم·آتشی دست آور و در نظم و اندر کار زن
5. 5 در غریبستان جان تا کی شوی مهمان خاک·خاک اندر چشم این مهمان و مهمان دار زن
6. 6 مطربا حسنت ز پرگار خرد بیرونتر است·خیمه عشرت برون از عقل و از پرگار زن
7. 7 تار چنگت را ز پود صرف می جانی بده·زان حراره کهنه نوبخت بر اوتار زن
8. 8 بر در مخدوم شمس الدین ز دیده آب زن·در همه هستی ز نار چهره او نار زن
9. 9 از یکی دستان او خورشید و مه را خفته کن·پس نهان زو چنگ اندر دولت بیدار زن
10. 10 عقل هشیارت قبایی دوخت بهر شمس دین·تو ز عشق او به چشم منکران مسمار زن
11. 11 بر براق عشق بنشین جانب تبریز رو·و آنگهی زانو ز بهر غمزه خون خوار زن